Je denken heeft geleerd waar het naar moet zoeken.
In de jaren zeventig deden Blakemore en Cooper een experiment met kittens.
Een groep kittens groeide op in een omgeving waarin ze vooral horizontale lijnen zag.
Een andere groep zag vooral verticale lijnen.
Toen de kittens later in een normale omgeving kwamen, bleek dat hun focus zich vooral richtte op dat wat ze herkenden.
Het experiment laat zien hoe de omgeving en wat je eerder hebt ervaren invloed kunnen hebben op wat je herkent en waar je aandacht naartoe gaat.
En eigenlijk gebeurt er bij ons iets vergelijkbaars.
Iemand zegt bijvoorbeeld:
“Ik heb geen tijd voor je.”
Dat is de informatie.
Maar misschien denk jij meteen:
Het ligt aan mij.
Dat is je interpretatie.
Misschien heb je je vroeger vaak afgewezen gevoeld. Die ervaring kan ervoor zorgen dat je nu snel de betekenis geeft:
Ik word afgewezen.
En vanuit die betekenis ontstaat je gedrag.
Je trekt je terug.
Je wordt verdrietig.
Je wordt boos.
Of je gaat juist heel hard je best doen om de ander voor je te winnen.
Terwijl iemand misschien gewoon écht geen tijd voor je heeft.
De informatie is hetzelfde.
Wat je ermee doet, wordt mede bepaald door wat je hebt geleerd en eerder hebt meegemaakt.
Binnen de NextGen NLP werken wij met het XLence Model. Informatie → Interpretatie → Betekenis → Gedrag
Door het XLence Model toe te passen ontstaat er meer bewustwording van automatische patronen die jouw gedrag aanzetten.
Je leert herkennen:
Dit is de informatie.
Dit is mijn interpretatie.
Dit is de betekenis die ik eraan geef.
En dit is mijn automatische gedrag.
En juist daar zit bij mensen een belangrijke mogelijkheid: de betekenis kan veranderen.
Wat je ooit hebt geleerd, hoeft niet voor altijd de manier te blijven waarop je naar iets kijkt.
Je denken heeft geleerd waar het naar moet zoeken. Maar wat je hebt geleerd, kun je ook weer veranderen.
Bron: C. Blakemore & G. F. Cooper (1970), Development of the Brain Depends on the Visual Environment, Nature, 228, 477–478.
Bron: XLence Model, Bas Licher Ravisie.
Opmerkingen